ผ่านไปสองไตรมาสประจำปี 2006 ถือเป็นครึ่งปีแรกที่ร้ายกาจแสนสาหัส ส่วนจะเป็นอย่างไรบ้างนั้น ขอแบ่งหัวข้อคล้ายๆ พยากรณ์ดวงเป็นเรื่องๆ ไปละกัน

 

เอาล่ะ .... เริ่มกันที่.......

 

 

 

 

ดีใจสุดเดชที่ได้ออกจาก บริษัท BNT บริษัทที่เคยดูแล Channel [V] Thailand ซะที ตอนออกมานี่เหมือนยกภูเขาไฟปินาตูโบออกจากอก เพราะเบื่อทุกอย่างที่นั่นมั่กๆ ทั้งระบบงาน เจ้านาย ผู้บริหาร หลายสิ่งหลายอย่างที่ฟอนเฟะอยู่ในกระแสโลหิตของบริษัท เว้นก็แต่ผู้คนหลายคนที่เคยพบปะ พูดคุย และพี่ๆ ที่เคยร่วมงานกัน หลายคนในนั้นน่ารักจนถึงน่ารักมากกกกก พูดแล้วก็คิดถึงชะมัด :)

 

เก็บของออกมานอนแกร่วและรับจ๊อบให้หนังสืออีกเล่ม จนในที่สุดหนังสือเล่มนั้นก็ถึงกาลล่มสลายไปอีก

ชะรอยตูข้าคงมีกาลกิณีคุ้มหัวกระมัง...

 

เหนื่อย ท้อใจ และท้อถอย

ยังดีที่มีน้องๆ และแฟนๆ คนอ่านคอยส่งกำลังใจให้เรื่อยๆ (555 อย่างกับเป็นพวก pop star แน่ะ เอ้า! ทุกคน...ขอมือหน่อยคร้าบบบบบ)

 

แต่สิงหาฯ นี้ เรากำลังจะกลับมา......

 

กลับมาพร้อมโปรเจคท์ใหม่ ออฟฟิศใหม่ โฉมใหม่ ปากหมาบรรลัย

กับทีมงานที่อบอุ่น...คุ้นเคย

 

ฉะนั้น...

มันต้องดีกว่าเดิม เรามั่นใจ!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

เป็นช่วงที่เลวร้ายอีกช่วงหนึ่ง เจอหลายประเภทเหลือเกิน นับตั้งแต่เปิดศักราชมา เจอทั้งประเภทโลเล ประเภทหลงตัวเองข้าแน่ซะเต็มประดา ประเภทโกหกนรกยังเรียกพ่อ ประเภทเจ้าชู้ประตูผี ซ้ำร้ายคนดีๆ ก็มีนะ... แต่เราดันไม่ชอบ เวรกรรม... 

 

ขอสาปส่งบุคคลร้ายๆ ทุกประเภทข้างต้นให้หลุดพ้นไปจากวงจรชีวิตข้าพเจ้าสักที ทุกสิ่งทุกอย่างอันเลวร้ายที่เคยปฏิบัติสืบต่อกันมา ข้าพเจ้าขออนุโมทนาให้และไม่ติดใจถือสาหาความอะไรอีก โปรดจงใช้ชีวิตของท่านให้พอ...ให้สาแก่ใจ นับแต่นี้ไปข้าพเจ้าคิดว่าคงไม่มีกิจอันใดที่เราจะต้องร่วมเสวนากันอีก

 

อืม...ทว่ามองย้อนกลับไป มันก็ดีนะ... อย่างน้อยมันก็ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น ใจแข็งมากขึ้น มองคนได้ทะลุปรุโปร่งมากขึ้น หลังจากที่วิสัยทัศน์แคบมานานนมกาเล ดีก็คบ เลวก็ไป (ไกลๆ) กูเบื่อที่ต้องมานั่งฟังคำโกหกปลิ้นปล้อน เบื่อที่ต้องมานั่งทนนิสัยแย่ๆ ของคนบางคน เบื่อคำพูดที่ไม่เคยรักษาน้ำใจกัน เบื่อความสัมพันธ์สั่วๆ เบื่อที่ต้องเป็นที่รองรับอารมณ์ของใครต่อใคร เบื่อที่ต้องเป็นฝ่ายให้อยู่แต่ผู้เดียว

 

ไม่น่าเชื่อว่าตัวเองจะเป็นคนที่มีความอดทนสูงส่งถึงขนาดนี้... (น่าประหลาด) 

 

มุมมองของความรักนับจากวันนี้ คงไม่ให้ความสำคัญอะไรนัก เพราะบวกลบคูณหารถอดสมการออกมาแล้ว ทุกคนมีเรื่องเลวร้ายมากกว่าเรื่องที่น่าจดจำ - -เข้าทำนองที่ว่า "ระยำเป็นต่อ ฉ้อฉลเป็นรอง"  

 

แม้ตอนนี้จะมีมาให้พิจารณาอยู่หนึ่งคน...

 

แต่ก็...ยังลูกผีลูกคนว่ะ

 

 

 

 

 

คงเป็นอย่างเดียวที่รู้สึกดี แฮ็ปปี้ที่สุด ได้ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อแม่มากขึ้น ได้พูดคุยมากขึ้น หลังจากที่เอาชีวิตไปจมปลักกับเรื่องงานและเรื่องความรักจอมปลอม รักพ่อกับแม่มากกกกก (แม้จะชอบดุแม่อยู่เนืองๆ ก็ตามเหอะ)

 

มีเวลาเล่นกับหมามากขึ้น (ให้ขนมหมากิน หมายังกระดิกหางให้ แต่คนเรานี่สิ...พวกไม่รู้จักบุญคุณ)

 

อืม....พี่สาวย้ายไปจากบ้านแล้ว เหงาปากจังเล้ย

 

 

 

 

 

ปวดหลัง ปวดนอ เอ้ย! ปวดคอ (สงสัยจะเริ่มแก่) อยากไปนวด ไปสปาว่ะ มันปวดจนเริ่มเข้าขั้นวิกฤติแล้ว 

 

 

 

 

 

*พ่อแม่เอาใจใส่ข้าพเจ้ามากกก สรรหาอาหารคาวหวานอร่อยๆ มาให้กินเยอะแยะไปหมด แถมยังคอยเข้าข้างลูกเวรๆ คนนี้ทุกเรื่อง (จะไม่แปลกใจเลยถ้าวันนึงกูไปฆ่าคนตาย พ่อกับแม่คงหาเหตุผลได้ภายในหนึ่งวินาที ว่าทำไมกูถึงไม่ผิด และคนผู้นั้นสมควรตาย) รักพ่อแม่จัง :P

 

**พี่ๆ ทุกคนที่รู้จักในสายงานให้ความเป็นกันเอง น่ารักหมดทุกคนเล้ย (ถ้าทำได้ จะจูบ...เรียงตัว) 

 

***เพื่อนที่คอยอยู่ข้างๆ และคอยให้คำปรึกษาอยู่เสมอ เพื่อนคนไหนคงไม่ต้องเอ่ย กูรักเท่ากันหมด

 

****คริสติน่า อากิเลร่า กำลังจะออกอัลบั้มใหม่ อู้วววววววววว

 

*****กุหลาบขาวช่อใหญ่วันวาเลนไทน์ที่แอบอยู่หลังรถ - - รู้กันสองคนพอนะว่าใคร ขอบใจ...จริงๆ

 

******โดนอุ้มกลางสยามเซ็นเตอร์ - - ไม่ได้โดนอุ้มไปฆ่านะ แต่โดนคนบ้าอุ้มกลับบ้าน เฮ้อ...อายชิกหาย โตเป็นควายแล้ว เล่นไรก็ไม่รุ  

 

*******เจอเด็กผู้หญิงตัวน้อยคนนึงที่ร้านบาร์บาหลี หน้าตาน่ารักมากกกกก แถมพูดจามีหางเสียง "คะ" "ขา" ทุกคำ - - ทำให้เกิดความคิดอยากมีลูกขึ้นมา วูบแรกในชีวิต!!!!!

 

********ล่าสุด-เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เดินดูหนังสือในซีเอ็ดบุ๊คส์อยู่ดีๆ จู่ๆ ก็มีคนมาจีบซะงั้น (แฟ้มบุคคลขอปรบมือให้ในความกล้า ทั้งที่หน้าข้าพเจ้าเวลานั้นละม้ายคล้ายสากกะเบือไม่มีผิด เนื่องจากต้องเดินรอน้องรหัสตัวดีที่มาสายตั้งชั่วโมงครึ่ง 555)

 

 

 

 

จบการรายงานแต่เพียงเท่านี้

 

ขอให้ท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่านจงมีแต่ความสุขสวัสดีเทอญ...

 

mwah!!!!!!!!!!!