เพื่อนๆ มีกลิ่นประจำตัวกันบ้างมั้ยอ่ะ?

นอกจากกลิ่นตด กลิ่นเต่า กลิ่นเน่าไม่ได้อาบน้ำมาสามวัน ฮิฮิ...

ปกติเราเป็นคนที่ไม่ชอบใส่น้ำหอมเท่าไหร่

แต่ก่อนคิดอย่างเดียวว่ามันฉุนและแสบจมูก

เพราะตอนเด็กๆ ทุกเช้าข้าพเจ้าต้องทนดมกลิ่นน้ำหอมอันร้ายกาจของพ่อในรถตอนขับไปส่งที่โรงเรียน

เวียนหัวชะมัด!!!

พอเริ่มโตขึ้นมาหน่อย ก็เริ่มรู้ตัวว่าตัวเองเป็นพวกชอบกลิ่นผลไม้

ทั้งน้องส้ม น้องสตรอแบร์รี่ น้องเชอร์รี่ (ยกเว้นนังทุเรียนนะ อี๋...ไปไกลๆ ตีนเลย)

แถมส้มนี่ก็กินไม่เป็นหรอกนะ แต่ชอบเอาเปลือกส้มที่เพื่อนๆ เพิ่งแกะกินมานั่งสูดดมอย่างกับพวกติดยา ซี้ดดดด...อ้า...ห์

ดูไปดูมาเหมือนพวกโรคจิตชอบดมชุดชั้นในก็ไม่ปาน

แต่กลิ่นผลไม้ที่ปิ๊งที่สุด ก็คือ แต่น...แต๊น.......

 น้องแอ็ปเปิ้ล

กระทั่งวันหนึ่ง...ฟ้าและอาเจ๊ดอนนา คาราน ก็เหมือนจะรู้ใจ เลยส่งเครื่องบรรณาการชิ้นงามลงมาให้

มันคือน้ำหอม Be Delicious ของ...

หีบห่อบรรจุภัณฑ์ถึงจะเก๋ปานไหน แต่ก็ยังไม่โดนใจเท่ากลิ่นแอ็ปเปิ้ลเขียว หวาน หอม สดชื่นนนนน

ครั้งแรกตัดสินใจซื้อกลิ่นของผู้หญิงมาก่อน (ขอบคุณน้องก้อยอิชา ที่สู้อุตส่าห์แบกหามมาให้กับมือถึงเอ็มโพเรียม)

อีกเดือนนึงถัดมา ก็อดใจไม่ไหว รีบแจ้นไปสอยของผู้ชายมาอีกขวด สนองตัณหานาสิกตัวเอง

แล้วนี่...ล่าสุด นังดอนทำเปรี้ยวอีกแล้ว เพราะเธอเพิ่งออกน้ำหอมตัวใหม่

Red Delicious…

คราวนี้มาในมาดแอ็ปเปิ้ลแดงแรงฤทธิ์

โอยยยย...กูเริ่มกุมขมับ คลุ้มคลั่ง นั่งเพ้ออีกแล้วว่า กลิ่นมันจะออกมาเป็นยังไง?

จะหอมหวานซ่านรู(จมูก)ขนาดไหน...(อู้ววววว์)

กิเลสเพื่อนรักเริ่มเอาตีนมาสะกิดยิกๆ

อ้าาาา...แอ็ปเปิ้ลแดงจ๋า กูมาแล้ววววว

You are the sunshine of my life
That's why I'll always be around
You are the apple of my eye
Forever you'll stay in my heart